گفتوگو آیین و آدابی دارد که به دور از آنها، شبه گفتوگوها و صورتکهای گفتوگویی به جای گفتوگوهای واقعی مینشینند. قدرت و سیاست، اگر با گوهر گفتوگو سرشته نباشند و تجربههای ذهنی و زبانی، اگر برآمده از خودکامگیهای تاریخی باشند، در غیاب ساختارهای اجتماعی و سازوکارهای فرهنگی مناسب، سد راه گفتوگو میشوند و عرصه را برای گفتوگوهای واقعی تنگ میکنند.
دو ماه نامهی "آیین گفتوگو"/ دکتر هادی خانیکی