534

بعضی شعرها، بعضی آهنگ‌ها. نمی‌دانم. مثلن همان شعری که در آن نامه‌ی کذایی که ولش نمی‌کنی نوشته بودم. همه‌اش با این مصرع کوتاه پایان می‌یافت که « ای کاش عشق را زبان سخن بود.» گاهی تعجب می‌کنم که یک ایرانی بعد از شنیدن این شعر لبخندی می‌زند و فقط به همین اکتفا می‌کند که زیبا بود. فقط همین؟

آویشن قشنگ نیست/ حامد اسماعیلیون