717

چگونه ممکن است که آدم‌ها هنگام بحث فقط در پی پیروزی باشند و به حقیقت اعتنا نکنند؟ شوپنهاور می‌گوید: «به سادگی»؛ این «دنائت فطری بشری است.» این امر نتیجه‌ی «نخوت ذاتی» و این واقعیت است که مردم پیش از سخن گفتن، فکر نمی‌کنند بلکه پرحرف و فریبکارند - آنها به سرعت موضعی اختیار می‌کنند، و از آن پس، فارغ از درستی یا نادرستی آن موضع، صرفا به خاطر غرور و خودرأیی به آن می‌چسبند. نخوت همیشه بر حقیقت غلبه می‌کند.

هنر همیشه بر حق بودن / آرتور شوپنهاور / عرفان ثابتی

317

hvjآن اندوه ژرفی که از مرگ یک دوست بر ما غالب می‌آید از این واقعیت برمی‌خیزد که در هر شخصی چیزی وجود دارد که قادر به بیانش نیستیم، که فقط مختص اوست و به همین دلیل بازگشت‌ناپذیر. نشان مرموز شخصی.
درمورد حیوانات دست‌آموز هم همین‌طور است. کسی که بر حسب تقدیر و اتفاق حیوان مورد علاقه‌اش را از دست داده، شدیدترین غمها را احساس می‌کند و مرگ حیوان دردی تحمل‌ناپذیر به جان وی می‌اندازد.
جهان و تأملات فیلسوف / آرتور شوپنهاور / رضا ولی‌یاری