‏نمایش پست‌ها با برچسب لئو تولستوی. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب لئو تولستوی. نمایش همه پست‌ها

۱۳۸۸/۰۵/۲۰

340

خانواده‌های سعادتمند همه مثل هم هستند ولی هر خانواده‌ی بدبختی، به طرز منحصر‌به‌فردی بدبخت است.

لئو تولستوی

۱۳۸۷/۱۰/۱۵

207

چرا دنیا باید با آن همه زیبائی ها وجود داشته باشد و این همه به گناه آلوده باشد که انسان مجبور شود آن را ترک گوید؟ این وسوسه ها را برای چه آفریده ای؟ آیا این خود یک نیرنگ و وسوسه ی شیطانی نیست که مرا وامی دارد تا از تمام خوشی ها و لذات این جهان دست بشویم و برای جایی توشه بیندوزم که شاید وجود خارجی نداشته باشد؟

پدر سرجیوس/ لئو تولستوی

۱۳۸۷/۰۷/۰۱

130

علت ازدست رفتن‌م چه بود؟ نخست مشروب. نه این‌که از نوشیدن مشروب لذت ببرم! بلکه همیشه این احساس را دارم که همه چیزهایی که در اطرافم وجود دارند چیزهایی نیستند که باید باشند، شرمگین می‌شوم... ولی وقتی مشروب می‌خورم دیگر شرم و ننگ را احساس نمی‌کنم...
نعش زنده/ لئو تولستوی

۱۳۸۷/۰۵/۲۲

71

همواره از این جملات غالباً تکراری تعجب می‌کنم. می‌گویند: "بله. این مساله در تئوری خوب‌ست ولی چطور می‌خواهید آن‌را به عمل درآورید؟" مثل این‌ست که گویا تئوری یعنی جملات زیبا به‌منظور محاوره، ولی نه برای آن‌که عمل را با آن انطباق دهیم! ...هنگامی‌که من چیزی را که بدان اندیشیده‌ام درک می‌کنم، در آن‌حال دیگر نمی‌توانم آن‌را به نحو دیگری جز به‌ آن‌صورت که فهمیده‌ام به عمل درآورم.

چه باید کرد؟/ لئو تولستوی