‏نمایش پست‌ها با برچسب ابراهیم گلستان. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب ابراهیم گلستان. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۱/۰۳/۱۳

754

«حیوان! حیوان محض! حتی نمیذاره زن بیاد تو رختخواب بعد لخت بشه. زن را از این یک ذره شرم دروغی، یا عشوه، یا هر زهر مار دیگه‌ای که اسمش را بذارین محروم کرده. هر روز وادارش می‌کنه که آخرین تکه را هم بندازه کنار و بعد بیاد تو رختخواب.» داد زدم «خفه شو دیگه!»
...
رو کردم به مرد و گفتم «مردکه تو همسایه منی یا فضول من؟ جاسوس من؟»
و مرد میگفت «دو سه ساعت بعد بلند میشن، حموم میکنن. این آقا باز حموم می‌کنه. ملتفت میشین؟ صبح حموم کرده بود، باز حموم میکنه. فردا صبح هم حموم میکنه. اونوقت براشون مهمون میاد. باز هم موزیک، باز عروتیز. یا حرف زدن. حرف زدن از چرت و پرت. از سر سیری، حرف‌هایی که آدم اصلا ازشون سر در نمیبره. یا اینکه با هم میرن کوچه.»
گفتم «چه بد! وظیفه فضولیتون ناقص می‌مونه تا فردا بشه.»

طوطی مرده‌ی همسایه‌ی من/ ابراهیم گلستان

۱۳۸۹/۰۷/۲۲

607

مسعود بهنود: آقای گلستان، شما اگه قرار باشه زندگی خودتون رو شروع بکنید، از کجا شروع می‌کنید؟
ابراهیم گلستان: از اینکه پدرم با مادرم بخوابه.

ابراهیم گلستان / گفتگو با شبکه‌ی بی‌بی‌سی فارسی 

۱۳۸۸/۰۶/۰۴

361

آدم را در تقسیم بندی‌های مرزی ناپایدار سیاسی به چشم نیاور. پرسپکتیو باید داشت. تاریخ را به یاد بیاور نه تیک تاک ساعت را. انسانیت که مطرح است عمرش درازتر است از عمر یک انسان. میزان وقت آدمی برابر نیست با میزان وقت یک آدم، یک قطعه از یک راه، راه رسیدن نیست؛ جزئی از این راه است. در تاریخ یا در تاریکی‌های سنت جستجو کردن تنها راهی برای حذر از کثافت و گمراهی باید باشد، تنها به خاطر پرهیز از تکرار نادرستی‌ها، و نه ستودن و دل‌بستن به یک قدیس یا قلدر، یا قالتاق و جستن یک چاله به ظاهر دنج تا خود را به آسودگی در آن بیندازی برگردی به امن کاهل بطن و رحم تا بگویی به خانه خاطر خود رسیده‌ام دیگر. خانه این دنیاست. هرکجای این دنیا. تمام این دنيا



ابراهيم گلستان

۱۳۸۸/۰۵/۳۰

349

در این چشم انداز بیشتر آدم‌ها قلابی‌اند. هرجور شباهت میان آن‌ها و کسان واقعی مایه‌ی تاسف کسان واقعی باید باشد.

ابتدای کتاب اسرار گنج دره‌ جنی/ ابراهیم گلستان/ نشر بازتاب نگار

۱۳۸۸/۰۵/۰۴

324

معیار اجتماعی بودن ادعای اجتماعی بودن نیست‌. وانمود به غیر اجتماعی بودن هم دلیل غیر اجتماعی بودن نیست.ناصر خسرو جنگی‌ترین شاعران اجتماعی ایران که اصلن تمام زندگانی خود را یک‌راست، رو راست، بی رو دربایستی نثار و وقف کار اجتماعی و دعوت کرد، وقتی خطاب مستقیمش به مردم بود آن‌ها را «قماشات دغا» می‌خواند. دشنامی از این شدید‌تر سراغ ندارم.

گفته‌ها/ ابراهیم گلستان/ نشر ویدا

۱۳۸۷/۰۶/۰۴

101

میدانند زندگی را نمیشود چپاند در تابوت، تابوت جای زندگی نمیشود باشد، هرچند تابوت را به عطر و خلعت و کافور و شال ترمه بیارایی، زندگی بیرون از آن برهنه میرقصد. گاهی به صورت بابا کرم، گاهی به صورت رقص الهی داوود، گاهی به صورت رقصی که زوربا کرد، گاهی به صورت فرد استر و جین کلی، یا رقصی که درمکه موقع حج آن روسپی برای شیخ روزبهانی کرد.
ابراهیم گلستان

۱۳۸۷/۰۵/۳۰

91

آدم را در تقسیم بندی‌های مرزی ناپایدار سیاسی به چشم نیاور. پرسپکتیو باید داشت. تاریخ را به یاد بیاور نه تیک تاک ساعت را. انسانیت که مطرح است عمرش درازتر است از عمر یک انسان. میزان وقت آدمی برابر نیست با میزان وقت یک آدم، یک قطعه از یک راه، راه رسیدن نیست؛ جزئی از این راه است. در تاریخ یا در تاریکی‌های سنت جستجو کردن تنها راهی برای حذر از کثافت و گمراهی باید باشد، تنها به خاطر پرهیز از تکرار نادرستی‌ها، و نه ستودن و دل‌بستن به یک قدیس یا قلدر، یا قالتاق و جستن یک چاله به ظاهر دنج تا خود را به آسودگی در آن بیندازی برگردی به امن کاهل بطن و رحم تا بگویی به خانه خاطر خود رسیده‌ام دیگر. خانه این دنیاست. هرکجای این دنیا. تمام این دنيا
ابراهيم گلستان

۱۳۸۷/۰۴/۲۵

8

… دنبال خون و جای ضربه‌ای می‌گشت اما برگه‌ای بدست نیاورد؛ تا آنکه ته‌سیگار کار خود را کرد. ته سیگار، پایین دست لمس خواب‌رفته روی زمین بود. ژاندارم از بو شناخت در آن بنگ است. خونش به‌جوش آمد. سرتاپا تأسف شد برای نسل جوانی که جای رفتن به سنت اجدادی، دارد حشیش می‌کشد. هرچند، از حق نمی‌شود گذشت، حشیش هم رسم و سنتی قدیمی و اجدادی‌ست.
ته‌سیگار را به ضرب کوفت بر زمین زیر پا له کرد، انگار با این خشونت و غیظِ غلیظ قاطعِ غالب، نسل تمام جرائم را از بیخ و بن برکند، گرد و غبار کرد و به طوفان داد.
اسرار گنج دره جنی / ابراهیم گلستان